Goooooodmorning. Ik voel me net Gaston, elke dag is een feestje! Alleen hoef ik het niet weg te geven, maar kan ik er zelf van genieten. Het is vooral genieten als er mooie bestemmingen op de planning staan.

Vandaag gaan we, zoals je gisteren al las (spoilers) naar een slot canyon toe. Wat is ook alweer belangrijk bij slot canyons?! Juist: check of het gaan regenen! Hoe groter de canyon, hoe verder weg het water vandaan kan komen. We zitten in de buurt van bryce canyon NP, Bryce ligt behoorlijk hoog, dus ik kijk ook of het daar niet gaat regenen aangezien dat water zo naar beneden zou kunnen stromen richting deze slot canyon. We gaan dus zeker goed voorbereid op pad, en met een goed gevulde maag.

Het was zo rustig in het hotel dat we als enige in de ontbijtzaal zaten. Ook wel eens grappig. Totaal stonden er maar zo’n 10 auto’s buiten. Daarom heb ik eens een foto gemaakt van een wafelijzer, voor degenen die denken hoe maak je die mooie wafels nou? Nou eigenlijk zo.

Eenmaal gevuld met deeg doe je hem dicht en draai je hem om. Je wacht dan 2,5 minuut en dan is je wafel klaar, smullen maar! 😁

We zijn vandaag iets eerder uit bed gegaan. Niet direct al voor de slot canyon, maar om bij de last minute lottery voor the wave naar binnen te lopen die om 8:30 begint in het visitor center in Kanab. Online zijn er vaak honderden aanmeldingen voor de loterij, terwijl er ter plekke minder mensen langslopen omdat het teveel moeite is denk ik.

Vandaag was het wel druk volgens de ranger! Er waren 74 aanmeldingen, totaal 170 mensen (je mag per aanmelding aangeven of je met een groep van 1-6 mensen wil gaan). Alsnog meer kans dan via internet. Via beide manieren worden er 10 toegangsbewijzen weggegeven. Maximaal mogen er dus 20 mensen per dag maar the wave toe.

Het was wel super grappig om te zien. Hij deed het echt met zo’n bingo molen. Helaas zaten wij niet tussen de gelukkigen, maar het was een super gezellig uurtje, de rangers deden het erg leuk en probeerden alle 74 groepjes vrolijk te krijgen.

Wij zijn nog even naar het hotel terug gereden en toen door gegaan naar de trailhead van de red canyon (ook wel bekend als peekaboo slot canyon, niet te verwarren met eenzelfde slot canyon bij escalante die ook door het leven gaat met de naam peekaboo).

Vanaf de Trailhead was al goed te zien dat we een stuk door het landschap op de foto hierboven moesten lopen. Weer veel duinen en geen duidelijk pad. 3 mile heen, 3 mile terug. Die miles waren behoorlijk zwaar. Mul zand, veel omhoog en naar beneden lopen, veel route zoeken (wel erg avontuurlijk!). Route zoeken is best makkelijk. Ik download vooraf de coördinaten naar Google maps en dan kan je zo zien of je goed of fout loopt, heb je totaal geen GPS apparaat voor nodig.

Na heel lang lopen en een persoonlijke energietank die al half leeg is komen we aan bij de slot canyon. Eerst maar even lunchen en op adem komen, daarna gaan we er pas in. 😋 Zo gezegd zo gedaan.

De slot canyon is erg mooi. Het zand wat hier ligt ziet er geweldig uit. Een hoopje rood zand, beige zand, roze zand, oranje zand. Allemaal niet door elkaar gemengd, maar echt losse hoopjes. Het heeft al even niet geregend denk ik, want anders was het al lang weg gespoeld.

De slot canyon begint erg breed, maar wordt gelukkig steeds smaller.

Wauw! Mooi hè? Leuke tip: de rotsen zijn wel zo rood, maar het rood spring er beter uit als je je camera van je telefoon op de bewolkte modus zet. Ik heb geen spiegelreflex mee, alles is met de telefoon of go pro gemaakt.

Met wolk stand:

Zonder wolk stand:

Hier nog wat mooie foto’s :

Na zo’n 0,6 mile hield de slot canyon voor ons op, anders hadden we een klim van 6 meter moeten maken voorbij dit rotsblok.


En toen begon de hike terug weer!
Pff. We hebben goed rustig aan gedaan, maar het was wel pittig. Gelukkig kan je via Google maps ook wel inschatten hoe ver je bent met de hike, dus het werkt ook wel motiverend.

Als we eenmaal terug zijn bij de auto is het tijd voor de volgende stop. De Subway. Even een lekker broodje eten met een groot glas fris om op het goede energie niveau terug te komen.

Als dat is gelukt gaan we door naar de belly of the dragon. Dit is niet zo’n zware wandeling en is gewoon te vinden langs de weg. Een klein beetje klim en klauterwerk om er te komen, maar het ziet er leuk uit.

Dit is een drainage voor zware regenval, uitgegraven door de mens, dus niet natuurlijk. Door de vormen heeft het volgens de locals weg van een buik van een draak. Naja, oké. Ook zonder die naam was het leuk geweest haha. 😄

We rijden terug naar Kanab, eten bij de Mc donalds en gaan dan lekker rustig aan doen op de hotelkamer. Genoeg gedaan vandaag, morgen weer een dag. Dan gaan we naar Zion NP! Tot dan! 😁