Goodmurning! Omdat we drie nachten in hetzelfde hotel zitten hebben we drie dagen achter elkaar dezelfde lekkere aardbei wafels die je gisteren al zag. Hoera voor het ontbijt!Pauline begint het Amerikaanse brood al wel zat te raken, wat ik ook wel kan begrijpen. Het is niet zo lekker als in Nederland waardoor je het brood wel moet toasten. En dat begint wel wat saai te worden. Wat ik vreemd vind is dat de gekookte eieren hier gepeld en al in de koelkast liggen, ik denk dat die rechtstreeks uit een grote bak van de groothandel komen. 😝

Vandaag staat in het teken van slot canyons en dan wel de aller grootste of langste van Amerika! Buckskin Gulch – paria river! Jippie!

Voordat we vertrekken kijken we natuurlijk goed naar het weerbericht en Googlen we of we iets kunnen vinden over de meest recente condities van de weg naar de trailhead. We kunnen online niet echt recente informatie vinden, het goede nieuws is dat het in ieder geval niet gaat regenen dus we kunnen de slot canyon veilig in gaan!

Waar we wel via Google achterkomen is dat ze bij het paria contact station (een soort visitor center maar dan alleen voor informatie over de off road wegen en wandelpad condities). Buckskin Gulch is namelijk bereikbaar via een off road weg, die normaal voor 2wheeldrive te berijden is maar na slecht weer alleen voor 4wd. Gelukkig is het weer (op de wind na) prima geweest de afgelopen periode en kunnen we met 2wd er overheen rijden en is de Trail in goede conditie! 😁De weg kronkelt door een mooi landschap zoals je hierboven ziet! Na ongeveer 8mile kom je aan bij de wire Pass Trailhead. Vanaf hier vertrekt ook de bijzonder wandeling naar the wave, maar daarvoor heb je een permit nodig waar er maar 20 van per dag via een loterij worden uitgegeven!De wandeling naar Buckskin Gulch lopen wij via Wire Pass trailhead. Een mooie wandeling door een droogstaande wash.Pas na een lang stuk wandelen komen we aan bij de ingang van de slot canyon!Het begin ziet er super veel belovend uit! De muren links en rechts worden steeds hoger hoe verder je loopt.Helaas lopen we tegen een dead end aan. Een drop van 2,5 meter! Om naar beneden te gaan moet je je vasthouden aan een oude boomstam/tak die (denk ik) iemand hier heeft vastgezet. Bizar! Wij vinden het te hoog en gaan het niet doen. Daarom lopen we, teleurgesteld, terug naar de auto.

De drop off van 2,5 meter…

Als we bij de auto terug zijn pak ik mijn papieren erbij. Ik vind het vreemd dat ik dit niet vooraf ergens heb gelezen. In mijn papieren staat dat je via een helling rechts bij de ingang van de slot canyon een stuk kan lopen met kettingen (cairns) en daarna weer de canyon kan indalen. Nou, als ik de foto terug kijk dan zie ik hier echt geen kettingen.. 🤔 Vreemd.

Er was nog wat twijfel bij mij om terug te lopen, maar toch gaan het gebied uit op weg terug naar page. We laten deze slot canyon maar op onze lijst staan voor de volgende keer.😄

Op onze weg terug naar page gaan we nog langs een stel hoodoos genaamd stud hurse point. Het was wel een stuk wandelen door mul zand, maar het uitzicht was wel gaaf!’s Avonds eten we een lekkere angusburger bij een tentje dat heet Steer 89 in Page. Die smaakte erg goed! 😁 Als toetje delen we een cheesecake!

Genoeg voor vandaag, wij gaan lekker slapen! Tot morgennn.