Goeiemorgen! Vandaag staat weer in het teken van natuur! Yeah! Sinds we uit Las Vegas weg zijn kan het alleen maar groener worden tot aan Salt Lake City, dus we pakken mooi de nationale parken en ‘hidden gems’ mee die op de route liggen.

Een van die hidden gems is wat mij betreft het ‘Canyon overlook point’ in Zion NP. In Zion heb je drie trails die bekend staan om het uitzichtpunt. Dat is Angels Landing, Observation Point en Canyon Overlook Point. De eerste = 3-4 uur hiken (maar gesloten vanwege de flash flood), de tweede is 5-6 uur hiken en de laatste 30 minuten. Aangezien Observation Point wel heel lang hiken is, gaan we voor Canyon Overlook Point. Deze is wel lastig qua parkeerruimte. Er zijn maar 9 parkeerplaatsen aanwezig. Om bij Canyon Overlook Point te komen rijd je eerst via de haarspeldbochten richting de oostelijke in/uitgang van Zion NP. Gelijk na de tunnel zit de parkeerplaats rechts. Als wij aankomen (we rijden bijna achteraan in een treintje van auto’s) zijn er een paar vrije plekken, maar voor ons draaien er ook al andere auto’s de parkeerplaats op. Oh nee! We rijden heel rustig en zien, tot onze verbazing, nog een plekje vrij. Het zit mee vandaag zeggen we nog!

Als je goed kijkt zie je ons witte racemonster op de onderste rij, tweede van links, staan. De subaru bevalt nog steeds goed!

We parkeren de auto, steken de weg over en beginnen aan de wandeling. De hike gaat langs afgronden, maar op de meeste plekken staan allemaal ijzeren railingen. Ik weet zeker dat als mijn oma dit zou zien, ze zou zeggen dat ik gek ben. Nou, dat valt hier nog wel mee, ik heb van andere trails in Zion NP gehoord die nog hoger zijn (Angels landing en Hidden Canyon). 😄

Als we op het uitkijkpunt komen dan ziet het er inderdaad erg mooi uit! Je kan erg ver het voorste gedeelte van Zion Canyon in kijken, gaaf hoor. We zijn vroeg en dat betekent wel dat de rechterkant van de canyon nog in de schaduw ligt. Oordeel zelf over het uitzicht:

Vanaf dit punt rijden we via Zion NP terug naar de zuidelijke ingang:

Annette herinnert me er gelukkig net op tijd aan dat ik nog geen stempel in mijn stempelpaspoort heb staan van Zion NP. In ons eerste nationale park (Joshua Tree NP) heb ik een stempelpaspoort gekocht. Bij elk state park of national park kan je een stempel halen en bij het park in je boekje laten zetten.

Op een plattegrond van het gebied rondom Zion NP die we bij het hotel kregen zie ik dat er een ghost Town op de route ligt. Dat is een lang verlaten dorpje. Deze ghost Town heet Graffort. We rijden er naartoe, maar zijn niet erg onder de indruk. Er staan nog 2 huizen, een kerkje en een soort van bar/saloon:

Als we net weer onderweg zijn op onze weg naar Kanarra Creek Falls zien we ineens een grote schaduw over onze auto heen vallen. Een bewegende schaduw, maar veel te klein om een wolk te zijn. We kijken uit het raam en zien een (wat ik denk vanwege de grootte) condor over ons heen vliegen. Wat een grote vogel zeg! Condors maken gebruik van thermiek, dus ze zweven op de warme, stijgende lucht. We krijgen hem helaas niet op de foto, dus jullie moeten het van ons maar geloven. 😁 Misschien zag de condor ons al een lekke band krijgen en uitdrogen in de warmte, maar hij heeft helaas pech gehad.

Op onze weg naar Kanarra Creek Falls passeren we een dorpje genaamd Rockville. Hoe ironisch wil je het hebben hier, zie de rotsen op de achtergrond:

Rond 12:15 komen we aan bij Kanarra Creek Falls. Over hidden gems gesproken: Dit is een lange hike van zeker 3-4 uur door een slotcanyon heen. Annette heeft deze hike gevonden. Sinds 1 mei heeft de lokale bevolking ontdekt dat er goed geld te verdienen valt aan deze hike en is het gecommercialiseerd. 8 dollar entree per persoon. Deze hike ligt in een klein dorpje en daarom is het denk ik ook niet erg dat er hier aan wordt verdiend.

De hike neemt je mee langs en door een beekje, de kanarra creek. De buiten temperatuur is behoorlijk warm (35 graden celsius), maar bij het beekje is het wat koeler en beter uit te houden.

Op een gegeven moment moeten we de waterschoenen aan gaan doen omdat we de schoenen niet meer droog kunnen houden en veel vaker door het beekje heen gaan dan daarvoor.

Als we bij de canyon uitkomen dan wordt het nog meer wauw!

We lopen dezelfde weg weer terug richting de auto. Het blijft idyllisch het beekje met het groen er omheen in een woestijn gebied. We rijden door naar een stad iets verderop om inkopen te doen en zien dan voor ons een donkere lucht ontstaan die even later een onweersbui wordt.

We zijn net in de supermarkt (Walmart) aangekomen en het barst los. Het gaat zo hard dat de hele parkeerplaats blank staat! Even later gaat bij iedereen, letterlijk iedereen die in het dorpje is, de telefoon af:

We hebben geluk gehad. Door al het water dat er in zo’n korte tijd valt is er een flash flood geweest in de kanarra creek (lezen we achteraf of de Facebook pagina). Als we 2-3 uur later in de kanarra creek waren hadden we voor een andere situatie gestaan. Ter info: we doen veilig en hiken alleen, maar dan ook echt alleen als het geadviseerd wordt. We weten dat we niet aan het einde van de middag moeten hiken, dus wees niet ongerust. 😉

We rijden door naar Bryce NP via een mooie weg tussen de bergen door Dixie National Forest. Ook hier is de weg vies en zijn er mensen hard aan het werk om de schade van de flash flood te repareren / de weg schoon te maken. In de verte zien we Bryce NP al liggen.

We checken in bij Bryce, eten een hot dog en gaan net na zonsondergang maar Bryce point in Bryce NP. We hebben de plek helemaal voor onszelf, niemand die hier nog rondloopt na zonsondergang. Wat een ervaring en het uitzicht ‘smaakt er niet minder op’:

Morgen hiken we een Trail in Bryce NP en gaan we richting Capitol Reef NP!

Pro tip: als je op reis gaat zorg er dan voor dat NL alert op je telefoon werkt! Als je NL alert hebt ingesteld dan krijg je noodberichten ook in het buitenland binnen. Annette en ik kregen het flash flood noodbericht netjes binnen, Pauline haar telefoon gaan we nog even instellen. 😊