Howdy folks! Vandaag verlaten we Las Vegas en gaan we rijden richting Zion NP en willen we daar tussenin nog Valley of Fire state park + Kanarra Creek gaan doen.

We hebben overnacht in Treasure Island dat ligt op the strip. Bijna alle hotels die op the strip liggen hebben geen ontbijt erbij in. Dat moeten we nog ergens gaan scoren. Omdat Annette haar sd-kaartje van de camera niet meer werkt besluiten we ervoor om naar de Walmart te rijden (nee ik heb het niet eens hoeven aan te dragen 😉). Ik toets de route in op de navigatie en voeg als tussenstop een Walmart in noord las vegas in, maar als we daar aankomen zien we een grote lege vlakte. Hm, das pech, Walmart weg. Nood scenario: banaan en koekjes. We rijden door naar Valley of Fire state park. Dit ligt prima op de route naar Zion NP en dichtbij Las Vegas.

Zelf ben ik hier al een keer eerder met m’n vader geweest, maar als we op een gegeven moment de weg afslaan bij het visitor center en deze door rijden naar een parkeerplaats dan herken ik niks van deze route. Wauw, wat een mooi gebied. De vorige keer vond ik het hier veelste warm, maar nu we iets vroeger zijn is het wel echt een van de mooiste state parks!

Kijk op bovenstaande foto goed en je ziet de arch!

We gaan the fire wave hiken. In het mid westen heb je 2 ‘wave’ gebieden. Je hebt the fire wave die wij nu gaan hiken en je hebt ’the wave’. Die laatste moet je een vergunning voor hebben en moet je 3 maanden van tevoren aanvragen. Dat hebben we gedaan, maar helaas is dit een loterij omdat er maar 20 mensen per dag op mogen. Op de dagen dat wij hebben geprobeerd waren er al 890 aanmeldingen, dusja.. The fire wave is echter gewoon te hiken in dit state park zonder vergunning.

We parkeren de auto op P3 en gelijk als we de auto uitlopen botsen we op een muur van warmte. Bam! Wij zijn doorzetters en gaan ervoor!

Er is een keer een stukje schaduw van 15 seconden, voor de rest (25 minuten heen en terug 20 minuten) is er alleen zon ☀. Pff warm! Het stukje schaduw hebben we gefotografeerd:

De beloning mag er wel zijn, gaaf zeg!

Zie je het golvende effect op de rotsen? Dat heten waves en dat maakt dit stukje natuur zo speciaal.

Tijdens het maken van de laatste foto sloot mijn telefoon uit zichzelf af om zich te beschermen tegen de warmte… Dat zegt genoeg. Tijd om terug te lopen.

Terug van de Fire wave naar het visitor center zet ik de go pro aan om de weg terug te filmen in time lapse modus. Even een korte toelichting aangezien ik dit vaker ga noemen, time lapse zijn video’s waarbij je om de zoveel seconden een foto maakt, die achter elkaar zet zodat je een lopend filmpje krijgt. Deze time lapse staat op 0,5s dat betekent dus dat er om de 0,5s een foto wordt gemaakt, deze foto’s worden met 60 foto’s per seconde gemonteerd tot een filmpje. Oftewel 1 seconde in het filmpje is 30 seconden normaal 😁

Bij het visitor center aangekomen staat er een bord dat hikes niet worden aangeraden vanwege de warmte.. Oeps.

Bij het visitor center spotten we ook nog wat wildlife dat even vanuit hun hol gekropen komt kijken wat voor vreemde Nederlanders er staan:

Op de weg het park uit rijden we nog langs een kleine stop. Hier staat elephant rock, een rotsformatie die lijkt op een olifant. Ik loop iets te enthousiast vooruit en loop per ongeluk een andere trail op. Oeps. Na 10 minuten (ik had tegen de dames gezegd alvast vooruit te lopen) draai ik om en ga ik terug. Geen 🐘 te bekennen. De dames hebben hem al wel gevonden:

We stoppen voor de lunch nog onderweg bij een lokale winkel en rijden door in de richting van de staat Utah.

Op de achtergrond zie je al een donkere lucht… Omdat de kanarra creek een slot canyon is en we het in de verte zien regenen besluiten we direct naar Zion NP te rijden. Ons niet gezien in een canyon als het regent vanwege flash flood gevaar (overstromingsgevaar). Flash floods hebben er al voor gezorgd dat we niet naar havasupai kunnen, dus dan maar de plannen wijzigen.

Hieronder een time lapse (0,5s) van de aanrijroute naar het dorpje voor zion NP genaamd springdale waar ons hotel zit.

In Zion gaan we langs het visitor center om te vragen hoe het met de trails staat. Ook hier zijn flash floods geweest en zijn veel trails gesloten omdat ze onbegaanbaar zijn. Ook angels landing is dicht, daar keek ik erg naar uit. Jammer!

The narrows is voor alsnog wel open, maar de kans op een flash flood is wel aanwezig. ’s Ochtends is de kans nihil, ’s avonds mogelijk. De plannen zijn dus om morgenochtend the narrows te hiken. We zwemmen nog en eten daarna een pizza bij het restaurant waar we 2 jaar geleden ook waren en gaan dan richting bed.

Morgenochtend op tijd de wekker zodat we vroeg in de bus zitten om de drukte voor te zijn bij the narrows! Tot later!