Vandaag gaan we naar een nationaal park waar ik nog niet eerder ben geweest! 😁 De naam van dit park is Badlands NP.

Eerst hebben Pauline en ik de wekker vroeg gezet, Annette slaapt uit. We willen de honderden buffalo’s, waar ik het in de blog van gisteren over heb gehad, graag spotten in het state park van Custer. Daarom gaan we er al om 6:40 uit! Ontbijten doen we wel als we terugkomen, want het is wat mij betreft veel te vroeg haha.

We slapen dus in een cabin bij de state Game lodge campground. Echt een aanrader! Hartstikke leuk i.p.v. een hotel! Voordeel is ook dat deze cabins dichtbij de wildlife loop route liggen. Deze weg gaat door het halve park heen naar in 45-50 minuten tijd en gaat door de heuvels van het park over de grote vlaktes. Ik vind het net een safari park beekse bergen gevoel, alleen dan veel grootser!

We turen vanuit de auto over de vlakten. We spotten prairie hondjes die net wakker worden en op de wacht staan om te kijken of de rest al veilig naar buiten kan om eten te zoeken (en dus niet worden opgegeten door roofvogels), we spotten burro’s (een soort mini ezels die er leuk en schattig uit zien) en we spotten pronghorns en hertjes die al aan het grazen zijn (en af en toe nog op de weg staan waardoor je de rustig moet rijden).

Geen buffalo’s of mountain lions te zien. Daar werkt het vroeg op staan dus ook niet voor, hm. Vanavond nog maar een keer proberen dan.

We rijden terug, zien nog wat wilde kalkoenen (turkey) rondlopen, maken Annette wakker, en ontbijten op de patio van de cabin. Next stop: Walldrug store en Badlands NP.

Walldrug store wordt ver van tevoren aangekondigd, al op zo’n 50km. Om de 500 meter staat er wel een reclamebord langs de snelweg in de richting van het dorpje Wall:

In de lonely planet staat blijkbaar dat er zelfs op amsterdam centraal een bord van de wall drug staat! Er wordt geadverteerd met koffie voor 5cent en gratis ijswater. Als we er aankomen zien we in het mini dorpje voor Wall (afrit 109) een paar keer een camping met de naam Sleepy Hollow. Blijkbaar heet het plaatsje zo, maar we kunnen het plaatsnaambord niet vinden. Anders hadden de dames hier graag een foto willen maken vanwege de gelijknamige tv serie.

Wall drug store is redelijk groot. Het zijn allemaal aparte winkel-gebouwtjes die aan elkaar zijn geplakt lijkt het wel. We zien western winkeltjes, souvenir winkeltjes, harley davidson winkel, een dinosaurus, een mini kerkje en heel veel kunst en kitsch.

Ik vind er persoonlijk niet veel aan, we kunnen de koffie voor 5ct niet vinden en we zijn daarom binnen 30 minuten alweer weg.

We gaan via de meest oostelijke ingang Badlands NP in, zoals ons is aangeraden en op meerdere websites te lezen is. Gelijk na de entree poortjes stoppen we bij het eerste uitzichtpunt. Gaaf! Een mooi landschap hoor.

We lopen de Trail genaamd ’the door’. Het idee is dat je via een natuurlijke deur zo het badlands landschap in loopt. De Trail is 800m (enkel) en ik ben druk aan het zoeken naar deze deur, maar ik kan hem niet vinden. Omdat het in custer onder de 20 graden was, heb ik een lange broek aan.. Ik heb spijt haha, vooral omdat het hier rond de 30 graden is. Daarom heb ik het tempo er ook behoorlijk op tijdens de wandeling.

Als we terug komen bij de trailhead lees ik dat de deur eigenlijk al gelijk aan het begin was. Woeps. Volgende keer even het informatiebord lezen. Het is niet echt een smalle doorgang waardoor het op een deur lijkt, maar het is meer symbolisch bedoeld als doorgang naar een ander landschap. 😂

We gaan naar het visitor center en kijken hier de parkfilm. Deze is erg leuk! Ik denk de leukste parkfilm tot nu toe vanwege de muziek en de mooie beelden! Er wordt verteld dat de overheid vroeger, in de 20e eeuw, een loterij heeft gehouden en een groot stuk land van de badlands aan burgers heeft geschonken. Het is hier kaal, rotsachtig, redelijk droog, saai en het hele jaar door winderig. Die wind maakt het in de zomer lekker, maar in de andere seizoenen verraderlijk en vaak zie je dan geen hand voor je ogen. Dit landschap is in een periode van 500.000 jaar ontstaan. Veel korter dan bijvoorbeeld de grand canyon. Over zo’n 500.000 jaar is de verwachting dat dit landschap er niet meer zal zijn. Helemaal opgeslokt door de natuurlijke invloeden. Dat klopt ook wel, als je ook maar een klein stukje de rotsen oploopt dan merk je al hoe fragiel de grond is! Ik kan zo een steen pakken en die verpulverd gelijk in je handen. Ik begrijp wel dat de ‘winnaars’ van de loterij binnen een paar jaar weer waren vertrokken.. 🤔

We rijden de scenic drive af en stoppen tussendoor nog een paar keer. Ik heb twee time lapses gemaakt. De time lapse in de auto was helaas iets te snel, die is niet zo goed gelukt, maar geeft wel een indruk van het park! Terwijl de go pro loopt zit ik heerlijk in het zonnetje te genieten van de omgeving en de stilte.

We rijden via Rapid City terug naar de cabin. In Rapid City hebben we wraps, kipfilet, salami, boursin en sla gehaald. Sla is hier best prijzig trouwens! Een diepvries maaltijd (steak en mashed potato) is 2dollar en een maaltijdsalade is 5dollar. Geen wonder dat Amerikanen gemiddeld best stevig gebouwd zijn. 😆

Voordat we de wraps gaan opeten ben ik een beetje aan het doorvragen om nog een stukje op de wildlife loop road te rijden in de hoop buffalo’s te zien. Ik heb een voorgevoel.. Er wordt unaniem voor gestemd en we gaan rijden. Nog geen twee minuten later stoppen we. Midden op de weg en over de vlaktes heen… Buffalo’s! Het zijn er meer dan 100! Sommigen langs de weg, anderen langs op de vlakte aan het grazen. Groot en klein, jong en oud. Gaaf! 😁

Auto’s staan lang stil om te fotograferen en omdat sommige buffalo’s ook de weg blokkeren. Ik denk dat wij ook 15 minuten stil staan, staan te kijken en te klikken met de camera. 📸

We draaien om. We eten de wraps op bij de cabin, tellen voldaan de buffalo’s in ons hoofd nog een keer en vallen in slaap…