Howdy folks, vandaag mag ik echt howdy gaan zeggen want we gaan naar de Frontier Days in Cheyenne. Het grootste rodeo evenement in de VS. Cool hm? 🤠

Eerst gaan we nog een nationaal park bekijken, namelijk Wind Cave NP! Zoals de naam al zegt is dit een grot, een natuurlijke grot. Geen mijn-grot dus. Via Custer SP is het vrij makkelijk te rijden naar Wind Cave NP.

Bij het visitor center ligt de ingang naar de grotten. Alle wandelingen zijn hier onder begeleiding van een ranger en dus niet zelf te lopen! Je nationale park pas is geldig voor al het bovengrondse, voor het ondergrondse betaal je een x bedrag per rondleiding per persoon. Laat ik alvast vooraf zeggen, het is het waard!

En ja familie van Eden, ook hier zijn ze weer fan van jullie achternaam en is er een speciale rondleiding voor jullie op maat gemaakt:

Wij vragen bij de kaartverkoop na welke rondleiding er als eerste gaat vertrekken. Dit is de natural entrance. Een rondleiding van 5 kwartier. Er zijn nog meer wandelingen beschikbaar en in het visitor center staat precies op grote borden wat je kan verwachten bij welke wandeling hoe lang deze duurt en hoeveel traptredes je gaat lopen. Onze wandeling is zo’n 300 traptreden naar beneden en terug met de lift omhoog. Lift? Ja zeker, kom ik zo op terug!

We moeten om 10u buiten verzamelen onder een afdakje. Er komt een ranger naar ons (en 37 anderen) toe voor een korte introductie en dan gaan we! De enige echte natural entrance is maar 20 centimeter breed. Geen optie dus om via deze doorgang naar binnen te gaan! De ranger houdt nog een praatje over wat er gebeurd met luchtdruk binnen en buiten de grot. Binnen de grot is deze altijd nagenoeg gelijk, maar als de luchtdruk buiten veranderd dan voel je de wind uit de 20cm doorgang komen of je ziet het juist erin worden gezogen.

Niemand van ons, op een baby na, past door de natural entrance maar daar is iets op verzonnen. Even verderop staat een gebouw met een lange trap de grot in. Ik weet niet precies of deze doorgang vroeger nu wel of niet natuurlijk bestond, of dat de eerste uitbaters (de mcdonald familie) dit heeft uitgehakt.

We lopen de grot in. Wat natuurlijk wordt genoemd is in mijn ogen niet zo natuurlijk.. Betonnen traptreden, ijzeren hand railen en overal lampen. Beneden aangekomen volgt nog meer beton. De vloer is bijna egaal en zo uitgehakt met een ribbelpatroon dat je ook niet kan uitglijden. Ideaal natuurlijk, maar niet natuurlijk. Desalniettemin (hee daar is dat woord weer!) een ervaring en het uitzicht is gaaf!

We lopen door allemaal gangen heen. In eerste instantie lijkt het allemaal recht toe, recht aan. Geen gangen waar je per ongeluk in kan lopen waardoor je van de groep af kan dwalen en kan verdwalen. Je moet je hoofd vaak bukken (valt me weer mee dat ze dat ook niet hebben weggehakt). De ranger stopt een aantal keren tijdens de wandeling. Soms tussendoor en 3x in de wat grotere ruimten. Ze laat ons zien wat cave popcorn is (witte substantie door de koud en het water, lijkt op bevroren popcorn tegen de wand geplakt) en wat cave boxing is. Pauline krijgt op een gegeven moment een druppel op haar hoofd en dat wordt volgens de ranger een cave kiss genoemd haha.

De familie mcdonald was groot fan van deze grot, vooral de jongste zoon die vanaf zijn 16e tot 20e hier veel mensen heeft rondgeleid. Veel mensen namen toen souvenirs mee uit de grot, ze hakten cave boxwork weg. Cave boxwork zijn harde resten (botten, fossielen, gesteente) die in de barsten van het kalksteen zijn gestroomd. Het kalksteen is later opgelost, maar de harde resten zijn gebleven en hangen tegen het plafond aan. Daardoor krijg je boxwork (oftewel volgens de ranger wat je krijgt als je een muur bouwt met suikerklontjes en cement. Na een regenbui is het suiker opgelost, maar zie je het cement nog zitten).

Op het einde van de rondleiding komen we bij de flintstones residence, een grote ruimte met stenen die mensen doet denken aan fred flintstones (ja die teken filmpjes). De ranger vertelt over de geschiedenis van de grotten volgens de lakota indianen. Deze grotten zijn volgens de lakota indianen heilig. De eerste mensen zijn door de schepper uit deze grotten geleid door de natural entrance. Daarna heeft de schepper de natural entrance verkleind naar de huidige 20cm zodat de mens niet terug kan naar de spirit world. De indianen geloven nog steeds dat de ingang naar de spirit world ergens in deze grotten zit. Theoretisch gezien zou het moeten kunnen, aangezien er naar schattig pas 10% van deze grotten is ontdekt. En 10% staat gelijk aan 140 mile, moet je nagaan hoe groot die grot wel niet wordt geschat! Wat ik ook apart vind is dat dit volgens de indianen heilige grond is, maar dat de indianen hier geen invloed meer hebben… Althans, zo komt het nu niet op mij over aangezien alles van de overheid is (het is een nationaal park, dus eigendom van de overheid).

We gaan met de lift de grot uit. In 1930, tijdens de grote depressie, is de overheid slim geweest en hebben ze mensen zonder werk ingezet om de nationale parken in deze regio’s te gaan onderhouden en uit te breiden. Toen is er een liftschacht de grotten in gebouwd. Bizar he, zo niet natuurlijk. Wel handig, alweer.. 🤔 22 verdiepingen in 15 seconden tijd.

We eten nog een wrap op die we van gisteren over hadden en gaan naar de auto. We hebben 3 uur aan rijden op het programma staan omdat we naar Cheyenne door gaan. De weg hier naartoe is redelijk saai, maar gelukkig hebben we leuke muziek voor onderweg.

We parkeren de auto bij de park en ride van de Frontier Days en gaan met een echte Amerikaanse schoolbus naar het festival toe. De rodeo is nog bezig, maar volgens de mevrouw bij de ticket office loopt deze net af. Jammer! Maar wat ik nog een beetje kon mee kijken van buitenaf vond ik het ook niet heel erg dat we het laatste stuk hebben gemist (alleen maar stieren rijden en wilde paarden rijden, kijken welke rodeo ster er het langste in het zadel kan blijven zitten).

Wij gaan langs de winkeltjes die op het terrein zitten en snuiven veel van de sfeer op. Wauw, wat is het hier typisch! Iedereen heeft cowboy hoeden op, de local dames hebben cowboy laarzen aan, alles is hier yippieja-hiiiihooo! Als je geen cowboylaarzen of hoed op hebt dan ben je sowieso een toerist. Tijd om hier iets aan te doen! Ik zie een coole hoed en neem deze gelijk mee, een mooi souvenir ook. Jihaaa! 🤠

We gaan ook nog langs indian Village. We zien hier veel cultuur. Gaaf! Mensen van indiaanse afkomst die verschillende dansen opvoeren en een man die op oude indiaanse fluiten originele indiaanse muziek speelt. Nogmaals: gaaf!!

Al deze mensen hier zijn ook weer van de Lakota tribe afkomstig en zijn dankbaar dat ze hier hun cultuur en afkomst mogen laten zien. Ik ben eerder dankbaar dat zij hun cultuur willen delen met ons (andersom dus), maar voor hun geldt het andersom, blijkbaar Amerikaans.

We vinden het mooi geweest en pakken de schoolbus terug naar de auto. We rijden nog 45 minuten naar ft collins waar we overnachten. Om 9 uur ’s avonds gaan we nog naar een chinees/japans/Indiaas restaurant toe (3 landen in 1 restaurant, handig) met op het menu: sushi! 😁 Heerlijk! Zelfs de gember was lekker, dat eet ik er normaal nooit bij..

Morgen gaan we naar rocky mountain national park. Tot later!