We gaan vandaag de Rocky Mountains bezoeken! Ik ben benieuwd, persoonlijk denk ik dat het een beetje op Canada gaat lijken.

In de hotelkamer hebben we een keukentje met alles er op en eraan, dat komt mooi uit! We hebben nog wat brood over en stoppen dat in de toaster. Verder hebben we nog jam en pindakaas over en dat maakt dit een prima breakfast on bed!

De weg naar de Rocky Mountains vanuit het oosten is erg mooi. Je rijdt via een canyon (een brede canyon en dus geen slot canyon waar we zo van houden 😉) naar Estes Park, het dorpje voor het nationale park. Ondanks dat het geen slot canyon is, is het toch erg mooi!

Estes Park ziet er uit als een winter dorpje. We zien ook verschillende borden die verwijzen naar ski gebieden. Rond 11u rijden we het nationale park in. Het is druk, erg druk voor de begrippen van dit park. Je hebt in dit park een park+ride parkeerplaats waar je de auto kan parkeren en vervolgens met een shuttlebus naar een paar uitkijkpunten en meren kan gaan. De park+ride is al helemaal vol en we worden weggestuurd. ‘Parkeer maar buiten het park’ zeggen de rangers. We parkeren ergens langs de weg de auto om te kijken in het krantje van het park en zelf uit te zoeken wat de beste strategie is. Het is niet zo Amerikaans om zo weggestuurd te worden zonder te weten wat je moet doen, normaal zijn de rangers wat netter.

In het krantje zien we dat er bij een campground kan worden geparkeerd en daar vandaan gaat ook een shuttlebus naar de hoger gelegen meren. We doen dat maar. Na wat zoeken hebben we geluk, parkeren we de auto en gaan we via 2 bussen (a 45min) naar bear lake, een meer dat hoog aangeschreven staat voor Rocky Mountains NP.

Hm, Pauline en ik zijn toch een beetje verwend met Canada 🍁, wij vinden het niet zo bijzonder. Annette vindt het redelijk mooi, maar ook niet super. Aangezien de terugreis naar de auto ook redelijk langs is en we nog een hele rit moeten maken naar het volgende hotel gaan we, een beetje teleurgesteld, weer terug naar de auto.

Het is hier een beetje smoggy, dat woord heb ik verzonnen en ik weet niet of dat correct Engels of Nederlands is haha. Ik denk dat het komt vanwege de bosbranden honderden kilometers verderop, maar dat weet ik niet zeker. In Canada hadden we dat vorig jaar ook. Vanwege de bergen kan de smog dan niet goed weg waaien.

We maken veel hoogte meters, we gaan echt een pass over. Het hoogste punt met de auto is 12.183ft a 4.057m. Wow, weer het hoogte record verbroken, nu ruim! 😁 Langs de weg zijn diepe afgronden, maar ook overal vangrails. Met de hoogte heb ik daarom niet zo’n moeite, vooral niet als we op de binnen rij-helft rijden (als je begrijpt wat ik bedoel) haha!

Net voorbij het hoogste auto rijdpunt in dit park zit een visitor center, genaamd het alpine visitor center. Er ligt hier nog sneeuw op een paar berghellingen en je moet in ieder geval een lange broek en vest aan als je de auto uitstapt. Toch is het niet super koud, volgens mij zo’n 15 graden omgerekend vanuit fahrentheit.

Vanaf het visitor center is er een korte trail naar een hoog uitkijkpunt die Pauline en ik denken ‘ff’ te kunnen lopen. Pff, we zijn ‘ff’ vergeten dat we zo hoog zitten! 😄 De lucht bevat evenveel zuurstof hier, maar vanwege de hoogte (hier volgt een scheikundeles) hebben moleculen meer vrijheid en adem je per ademhaling dus toch minder lucht in! Toch bereiken we letterlijk de top hier:

We worden bijna weg geblazen, wat een wind hier! 💨 Ik doe m’n vest nog even los en probeer tegen de wind in te leunen, dat lukt bijna..

Goed, we gaan door! We rijden naar beneden en zien dan veel auto’s stil staan. Er is een grote vrouwtjes elk (soort van hert) te zien langs de weg die in elke auto even komt neuzen als je je raam naar beneden hebt. Annette heeft een leuke close up kunnen maken 😁

We gaan bij Grand Lake naar Adam’s falls. Het is niet echt een hele duidelijke waterval (meer een stroomversnelling), maar toch leuk om te zien:

Onderweg naar Parachute waar we overnachten rijden we nog door Glenn Canyon. Wat is dit een mooie canyon! Zo mooi dat ik snel vraag of de go pro kan worden opgehangen om weer een time lapse (0,5s) te maken.

De rotsen zien er heel gaaf uit, net alsof iemand ze stuk voor stuk heeft opgestapeld vanwege het reliëf. Met de ondergaande zon bovenin de canyon ziet het er onwijs cool uit! Reden genoeg om misschien nog een keer hier terug te komen nu we het gezien hebben en nieuwsgierig zijn geworden naar de drie uitkijkpunten die hier langs de snelweg nog liggen. We hebben onderhand wel trek en volgen goed de bordjes die langs de snelweg staan met ‘food locations’. We zien de MC donalds en besluiten dat fast food vandaag wel prima is 👌.

Morgen gaan we naar Colorado National Monument en Canyonlands NP (island in the sky district). Veel natuur en minder auto rijden dan vandaag. 😁